ΙΣΜΗΝΗ Μονόλογος του Γιάννη Ρίτσου

Πρεμιέρα 12/3/2016 Θέατρο Φούρνος.

Ο Γιάννης Ρίτσος (1909- 1990) ήταν ένας από τους κορυφαίους Έλληνες ποιητές. Ενταγμένος στην Αριστερά, εξέφρασε τον αγώνα του ελληνικού λαού, γράφοντας πλήθος ποιητικών συλλογών, που αγαπήθηκαν, μελοποιήθηκαν, μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες και του χάρισαν και το βραβείο «Λένιν»(1977).

Ανάμεσα στις συλλογές του, ιδιαίτερη θέση έχει η «Τέταρτη Διάσταση», ένα σύνολο 17 ποιητικών μονολόγων, κυρίως δευτερευόντων προσώπων της Αρχαίας Τραγωδίας, όπου ο ποιητής, απελευθερωμένος από τα «πρέπει» της πολιτικής του θέσης, αφήνει τον εαυτό του ελεύθερο να εκφράσει τους ανεπίδοτους πόθους, τις ανεκπλήρωτες επιθυμίες και την ματαιότητα της ανθρώπινης ύπαρξης. Δίνοντας το λόγο στα πρόσωπα αυτά που οι τραγικοί καταδικάζουν σε ανυπαρξία και σιωπή, τα ανάγει σε τραγικούς ήρωες.

Ωστόσο στα προσωπικά αυτά κείμενα το πολιτικό πλαίσιο είναι ισχυρότατο και καταλυτικό. Οι εμφύλιες διαμάχες, οι ασταμάτητοι πόλεμοι, η ανακύκλωση του αίματος, η δίψα της εξουσίας, είναι υλικό εκμεταλεύσιμο, γεμάτο αντιστοιχίες με τη σύγχρονη εποχή. Έτσι το αρχαίο με το νέο, το ιδιωτικό με το δημόσιο, όλα συμπλέκονται απελευθερώνοντας οραματισμούς που ξεπερνούν και το αρχαίο και το επίκαιρο, και γίνονται ποιητικές σπουδές πάνω στο χρόνο,στην ιστορία και την ανθρώπινη μοίρα.

Για πολλούς η «Τέταρτη Διάσταση» είναι η πιο αυθεντική και ειλικρινής δημιουργία του Ρίτσου, όπου κανείς μπορεί να καταλάβει καθαρά και να διεισδύσει στην «ψυχή» του ποιητή. Η «Ισμήνη», είναι ένας από τους 17 αυτούς μονολόγους.

Πρόκειται για ένα συγκλονιστικό σχόλιο του συγγραφέα πάνω στην «Αντιγόνη», μέσα από τη ματιά της  επιζώσης αδελφής της. Ανατρεπτικό κι «αιρετικό» κείμενο, μας δείχνει την «άλλη όψη» των πραγμάτων, παρουσιάζοντας  μιαν άλλη αλήθεια και μιαν άλλη διάσταση του γνωστού μύθου… Η φθορά, ο θάνατος, ο ανομολόγητος έρωτας, το καθήκον, η ματαιοδοξία της δόξας, οι χαμένες ζωές, η ματαιότητα της εξουσίας, είναι μερικά μόνο από τα θέματα που εκφράζονται ανάγλυφα και μέσα από εξαίσιες εικόνες, δίνοντας στο κείμενο μια ιδιαίτερη ζωντάνια και θεατρικότητα. Τελικά μέσα από το έργο αυτό του Ρίτσου η Ισμήνη αναδεικνύεται σε τραγική ηρωίδα, μέσα από την αδυναμία της να ζήσει όπως θα επιθυμούσε, σε συμφωνία με την προσωπική της κοσμοθεωρία. 

Στον ρόλο της Ισμήνης, η Μαριάνθη Σοντάκη.

Δίπλα της, στον ρόλο του νεαρού αξιωματικού, αποδέκτη του ποιητικού παραληρήματος της ηρωίδας, ο νέος ηθοποιός, Στράτος Χατζηηλίας.

Βιολοντσέλο παίζει «ζωντανά» στην παράσταση η Καίτη Πάντζαρη.

 

Σκηνοθεσία: Βασίλης Νικολαΐδης

Σκηνικός χώρος, κοστούμια: Δημήτρης Ντάσιος

Μουσική σύνθεση: Πλάτων Ανδριτσάκης

Κινησιολογική επιμέλεια: Έφη Καρακώστα.

Φωτισμοί: Αποστόλης Τσατσάκος.

Βοηθός σκηνοθέτη: Σταυρούλα Πετρέλλη

Φωτογραφίες: Σωτηρία Ψαρρού

Ειδικό μακιγιάζ: Κατερίνα Πεφτίτση